Η υστερεκτομή είναι μια σημαντική σωματική και ψυχολογική εμπειρία που αλλάζει τη ζωή μιας γυναίκας. Πέρα από τα ιατρικά δεδομένα και τις χειρουργικές διαδικασίες, η πραγματική πρόκληση είναι η επανασύνδεση με τη θηλυκότητα, την ταυτότητα και την εσωτερική δύναμη. Σε αυτό το άρθρο μοιράζομαι τη δική μου διαδρομή μετά από υστερεκτομή, προσφέροντας μια οπτική που αγκαλιάζει την αποδοχή, την ανακάλυψη της γυναικείας ενέργειας και τη δύναμη της νέας αρχής.
Η συζήτηση γύρω από την υστερεκτομή συνήθως περιορίζεται στα ιατρικά δεδομένα, τις χειρουργικές διαδικασίες και τις επιπλοκές. Σπάνια όμως ανοίγει πραγματικά ο χώρος για κάτι βαθύτερο: τη ζωή της γυναίκας μετά από αυτή την εμπειρία. Μια ζωή που αλλάζει, άλλοτε απότομα και άλλοτε σταδιακά, τόσο στο σώμα όσο και στην ψυχή.
Ως γυναίκα που βίωσε υστερεκτομή στα 41 μου, εξαιτίας σαρκώματος μήτρας και με κίνδυνο ζωής , χωρίς να έχω προλάβει να γίνω μητέρα και πολλές φορές βρέθηκα να παλεύω με ερωτήματα που δεν ήξερα καν ότι υπήρχαν μέσα μου.
Και θέλω σήμερα να μοιραστώ αυτή τη διαδρομή, όχι μόνο ως προσωπική εμπειρία, αλλά ως ένα μονοπάτι που ίσως αναγνωρίσετε κι εσείς.
Οι αλλαγές μετά την υστερεκτομή: πέρα από το χειρουργείο
Μετά από μια υστερεκτομή, οι περισσότερες γυναίκες έρχονται αντιμέτωπες με σημαντικές σωματικές και βιολογικές αλλαγές:
- πρόωρη εμμηνόπαυση
- ορμονικές διαταραχές
- αλλαγές στο βάρος, στη θερμοκρασία, στη διάθεση
- απώλεια ενέργειας ή μεταβολές στον ύπνο
Όμως, όσο κι αν το σώμα περνάει τη δική του μετάβαση, το πιο δύσκολο κομμάτι είναι το ψυχολογικό.
Η πρώτη σκέψη που είχα και που έχουν πάρα πολλές γυναίκες ήταν:
«Τώρα πάει! δεν θα κάνω παιδί.»
«Τώρα… άραγε εξακολουθώ να λέγομαι γυναίκα;»
Ζούμε σε μια κοινωνία που έχει ταυτίσει έντονα τη θηλυκότητα με τη μητρότητα. Όταν αυτό το κομμάτι χάνεται ή έτσι νομίζουμε πως χάνεται , πολλές γυναίκες αισθάνονται σαν να έχουν χάσει ένα μέρος της γυναικείας τους ταυτότητάς.
Αυτό το συναίσθημα όμως-σύμφωνα με πολλές έρευνες παγκοσμίως-δεν είναι παρά η αντανάκλαση ενός κοινωνικού μύθου.
Τι σημαίνει “είμαι γυναίκα”; Ένας μύθος που χρειάζεται να φεύγει
Η θηλυκότητα δεν βρίσκεται στη μήτρα, στις ωοθήκες ή σε οποιοδήποτε ανατομικό όργανο.
Αν ήταν έτσι, τότε κάποιος που χάνει ένα όργανο θα έπαυε να ορίζεται ως άνθρωπος?
Η θηλυκότητα είναι ενέργεια, δύναμη, ευαισθησία, δημιουργικότητα, εξέλιξη.
Είναι κάτι με το οποίο γεννιόμαστε και που δεν αφαιρείται με κανένα χειρουργικό εργαλείο.
Για μένα, η θηλυκότητα μοιάζει με ένα λουλούδι.
Το κοιτάς και είναι όμορφο, ζωντανό, μυρωδάτο, ολοκληρωμένο. Δεν προσπαθεί να γίνει κάτι. Είναι ΟΛΟΚΛΗΡΟ!
Κι αν ακόμη του αφαιρέσεις ένα φύλλο ή κάποιο πέταλο, εξακολουθεί να είναι ένα λουλούδι μοναδικό, πολύτιμο, αγέρωχο-αρκεί ΕΣΥ να το φροντίσεις!
Όταν μια γυναίκα νιώθει “λιγότερο γυναίκα”: από πού ξεκινά η αλλαγή;
Αν μια γυναίκα μετά από υστερεκτομή νιώθει πως έχασε ένα μέρος της, το πρώτο και απαραίτητο βήμα είναι ένα: η αποδοχή.
Να επιτρέψει στον εαυτό της να νιώσει αυτό που νιώθει.
Δεν υπάρχει “λάθος” συναίσθημα, λάθος είναι να επιτρέψουμε σε αυτή τη σκέψη να καθορίσει την υπόλοιπη ζωή μας!
Από εκεί και πέρα, η αλλαγή ξεκινά όταν αρχίζουμε να συνδεόμαστε ξανά με το σώμα μας και τον προσωπικό μας ορισμό της θηλυκότητας.
Ερωτήσεις όπως:
- Τι σημαίνει για μένα το να είμαι γυναίκα;
- Ποια στοιχεία της θηλυκής μου ενέργειας θέλω να ενισχύσω;
- Ποιες πλευρές μου αναδύονται τώρα που πριν δεν έβλεπα;
…μπορούν να βοηθήσουν στο ταξίδι της επανασύνδεσης.
Οι μικρές πράξεις φροντίδας, μια αλλαγή στη στάση του σώματος, προσωπική φροντίδα ομορφιάς, χορός, άσκηση, διατροφή, κίνηση, ό,τι μας δίνει χαρά και δημιουργούν μια νέα, θετική σχέση με τον εαυτό μας.
Και φυσικά, το υποστηρικτικό περιβάλλον παίζει τεράστιο ρόλο.
Αν δεν υπάρχει, μπορεί να χτιστεί από την αρχή.
Η δική μου πορεία δεν θα ήταν η ίδια χωρίς ανθρώπους που με κράτησαν μακριά από την απομόνωση της ντροπής και του φόβου.
Αλλά πάνω απ’ όλα, αυτό που χρειάζεται να θυμόμαστε είναι το δικό μας εσωτερικό αφήγημα:
«Δεν είμαι λιγότερο γυναίκα.
Είμαι μια γυναίκα σε μια νέα φάση ζωής.»
Πώς βοηθά το coaching σε αυτή τη μετάβαση;
Είμαι το ζωντανό παράδειγμα της δύναμης που έχει το coaching σε μια τέτοια μετάβαση.
Αν σήμερα στέκομαι εδώ και μιλώ, είναι επειδή επέλεξα να δουλέψω με τον εαυτό μου με την υποστήριξη του coaching.
Το coaching δημιουργεί έναν ασφαλή χώρο όπου η γυναίκα μπορεί να εκφραστεί χωρίς ντροπή, χωρίς τον φόβο ότι “πρέπει να είναι δυνατή”.
Μέσα από τη διαδικασία:
- αναγνωρίζουμε τα αφηγήματα που κουβαλάμε, της κοινωνίας, της οικογένειας, του ίδιου μας του μυαλού
- επιλέγουμε ποιες ιστορίες θέλουμε να κρατήσουμε
- αποφασίζουμε ποιες ιστορίες θέλουμε να ξαναγράψουμε από την αρχή, με νέα χρώματα
Το coaching βοηθά να σχεδιαστεί η επόμενη εκδοχή του εαυτού μας:
πιο συνειδητή, πιο περήφανη για το σώμα της, πιο συντονισμένη με την εσωτερική της λαμπρότητα.
Δεν πάμε να “διορθώσουμε” κανέναν.
Πάμε να ανακαλύψουμε ποια πραγματικά είμαστε και ποια μπορούμε να γίνουμε.
Μια νέα αρχή που δεν αφαιρεί, αλλά αποκαλύπτει
Η υστερεκτομή δεν αφαιρεί τη θηλυκότητα.
Αφαιρεί μόνο τον μύθο γύρω από το τι σημαίνει “γυναίκα”.
Κι όταν αυτός ο μύθος διαλύεται, αποκαλύπτεται κάτι πιο βαθύ, πιο δυνατό, πιο αληθινό.
Μια γυναίκα που δεν είναι λιγότερη.
Είναι πιο συνειδητή, πιο φωτεινή, πιο ολόκληρη και βρίσκεται απλώς σε μια νέα, πανέμορφη φάση ζωής.
