Στον σύγχρονο κόσμο, η λέξη «εξέλιξη» χρησιμοποιείται διαρκώς. Όλοι μιλούν για ανάπτυξη, στόχους, επιτυχία, προσωπικό brand.Λιγότεροι όμως μιλούν για τη βάση πάνω στην οποία χτίζονται όλα αυτά: την εσωτερική σταθερότητα, την αυτοεικόνα και τη συνειδητή προσωπική εργασία.Σε ένα περιβάλλον που απαιτεί διαρκή απόδοση, ταχύτητα και εξωστρέφεια, η ουσιαστική αυτογνωσία συχνά παραμερίζεται. Και όμως, χωρίς εσωτερική ευθυγράμμιση, καμία επαγγελματική επιτυχία δεν μπορεί να διαρκέσει.
Η Δέσποινα προσεγγίζει το coaching όχι ως εργαλείο εντυπωσιασμού ή επιφανειακής ενδυνάμωσης, αλλά ως δομημένη διαδικασία προσωπικής αναβάθμισης. Μιλά για mindset με όρους ευθύνης. Για αυτοπεποίθηση με βάση την επίγνωση. Για εξέλιξη που ξεκινά από μέσα και αποτυπώνεται έξω στις σχέσεις, στις αποφάσεις, σε όλη μας τη ζωή.
Ποιο ήταν το σημείο καμπής που σε οδήγησε στο coaching;
Το coaching μπήκε πρώτα στη ζωή μου ως προσωπική ανάγκη και έπειτα ως
επαγγελματικός δρόμος. Η εσωτερική αναζήτηση, καθώς και η ανάγκη μου για ψυχική
υποστήριξη, έγιναν διακριτές ήδη από την εφηβική μου ηλικία.
Έπειτα από ένα θέμα υγείας που με οδήγησε εκτάκτως σε ολική υστερεκτομή σε γόνιμη
ηλικία, χωρίς να έχω τεκνοποιήσει, αναζητούσα διεξόδους, στήριξη και βοήθεια για να
διαχειριστώ τη νέα αυτή πραγματικότητα.
Το coaching ήρθε στη ζωή μου σαν φάρος. Με βοήθησε να ανακαλύψω τις βαθύτερες
ανάγκες μου αλλά και την αποστολή μου. Όταν είδα πόσο αλλάζει η ζωή ενός ανθρώπου
όταν αποκτά επίγνωση και αναλαμβάνει ευθύνη, ήξερα ότι αυτό θέλω να υπηρετώ.
Τι σημαίνει ουσιαστική εξέλιξη και όχι απλώς βελτίωση εικόνας;
Για μένα, η ουσιαστική εξέλιξη δεν συνδέεται απαραίτητα με τη βελτίωση της εικόνας. Είναι
να αλλάζει η εσωτερική σου θέση, όχι απλώς το εξωτερικό σου προφίλ.
Δεν είναι να δείχνεις πιο επιτυχημένος, πιο πλούσιος ή πιο δημοφιλής. Είναι να νιώθεις πιο
συνδεδεμένος με το “μέσα” σου, με το εσωτερικό σου κάλεσμα. Να ευθυγραμμίζεσαι με τις
αξίες σου και να εμπλουτίζεις τις γνώσεις σου με οτιδήποτε θρέφει το πνεύμα και την ψυχή
σου.
Δεν είναι να χτίζεις εικόνα. Είναι να χτίζεις χαρακτήρα. Αυτό που λέμε το “είμαι”.
Ποια είναι η μεγαλύτερη εσωτερική παγίδα που βλέπεις;
Μια από τις συχνότερες παγίδες που παρατηρώ σήμερα είναι η παγίδα της “λειτουργικής
επιτυχίας”.
Βλέπω ανθρώπους ικανούς, δυναμικούς, δραστήριους που – φαινομενικά – τα καταφέρνουν.
Όμως δεν επιτρέπουν στον εαυτό τους να νιώσουν, να εκτεθούν, να ζητήσουν βοήθεια ή να
επιτρέψουν στον εαυτό τους να είναι ευάλωτος.
Η αναγνώριση των συναισθημάτων μας και, κατ’ επέκταση, η υγιής διαχείρισή τους, οδηγούν
σε πολύ πιο ουσιαστικά και βιώσιμα αποτελέσματα — τόσο στην επιτυχία όσο και στον
τρόπο που φτάνουμε σε αυτήν.
Πόσο σημαντική είναι η αυτοεικόνα στην επαγγελματική επιτυχία;
Εξαρτάται από το κατά πόσο κάποιος συνδέει την αυτοεικόνα του με την επαγγελματική του
επιτυχία. Προσωπικά, θα προτιμούσα να σταθούμε περισσότερο στην έννοια της αυταξίας.
Η εικόνα μπορεί να διαμορφωθεί ή να αλλάξει αμέτρητες φορές. Το ποια εικόνα όμως
“φοράμε” κάθε περίοδο, σχετίζεται άμεσα με την αυταξία μας.
Δεν θα ξεπεράσεις ποτέ αυτό που βαθιά πιστεύεις ότι αξίζεις. Αν μέσα σου νιώθεις “μέτριος”,
“λίγος”, “μη ικανός” ή ακόμη και “αποτυχημένος”, θα λειτουργείς μέσα από αυτό το φίλτρο.
Όταν αλλάζει η αυταξία σου, αλλάζει ο τρόπος που μιλάς, που διεκδικείς, που επιλέγεις
συνεργασίες. Και τότε αλλάζει η εικόνα σου, συνεπώς και το αποτέλεσμα.
Πώς διαχωρίζεις την αυθεντική αυτοπεποίθηση από το εγώ;
Συχνά μπερδεύουμε την αυτοπεποίθηση με την αυτοεκτίμηση, όμως πρόκειται για δύο
διαφορετικές έννοιες.
Με απλά λόγια, η αυτοπεποίθηση αφορά αυτό που “κάνω καλά”, ενώ η αυτοεκτίμηση αφορά
αυτό που “είμαι”.
Το “εγώ” μας, διεκδικεί χώρο. Η αυθεντική αυτοπεποίθηση, τον δημιουργεί.
Όταν έχω αυτοπεποίθηση, δεν φοβάμαι να μάθω — το αντίθετο. Αναπτύσσω δεξιότητες,
γνώσεις και αρετές που με βοηθούν να εξελίσσομαι σε αυτό που “κάνω καλά”.
Το “εγώ”, αντιθέτως, φοβάται να χάσει. Κι όμως, ακριβώς εκεί βρίσκεται η ευκαιρία να σταθείς
πιο συμπαγής και να δεις πόσο πραγματικά αξίζεις.
Πώς μένει κάποιος εσωτερικά σταθερός σε έναν κόσμο ταχύτητας;
Ίσως αυτή να είναι και η μάστιγα της εποχής.
Σε έναν κόσμο που κινείται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς, με άφθονη πληροφορία και αμέτρητα
ερεθίσματα, ξεχνάμε να ακούμε τον εαυτό μας.
Για μένα, το κλειδί είναι η εσωτερική πυξίδα και η αυτο-παρατήρηση. Αν η αξία σου εξαρτάται
από likes, ρυθμούς και εξωτερική αποδοχή, θα ταλαντεύεσαι συνεχώς.
Η σταθερότητα έρχεται όταν έχεις ξεκαθαρίσει τα όριά σου, τις αξίες σου και ποιος θέλεις να
είσαι ή να γίνεις.
Ας σταθούμε για λίγο. Με ησυχία, χωρίς περισπασμούς. Να ακούσουμε το “μέσα” μας και
αυτό που έχουμε γεννηθεί να υπηρετήσουμε, μακριά από οθόνες, virals και likes.
Έχεις δει ανθρώπους να αλλάζουν πραγματικά τη ζωή τους;
Σαφέστατα. Και αυτή είναι η μαγεία.
Οι άνθρωποι αλλάζουν, και μαζί τους αλλάζει και η ζωή τους. Όχι επειδή έμαθαν τρεις
τεχνικές, αλλά επειδή το θέλησαν πραγματικά.
Σταμάτησαν να κατηγορούν, ανέλαβαν προσωπική ευθύνη και τόλμησαν να μπουν σε
δράση, ζητώντας βοήθεια και καθοδήγηση. Όχι γιατί είναι αδύναμοι. Ακριβώς το αντίθετο.
Παίρνουν τη δύναμη στα χέρια τους για να διαμορφώσουν τον ιδανικό τους εαυτό.
Η επιτυχία είναι στρατηγική ή ψυχολογική κατάσταση;
Το ένα δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς το άλλο, είναι αλληλένδετα.
Η στρατηγική χωρίς ψυχολογική ετοιμότητα καταρρέει. Μπορεί να έχεις το καλύτερο πλάνο.
Αν όμως η ψυχολογική σου κατάσταση είναι φοβισμένη ή κλονισμένη, το πλάνο από μόνο
του δεν αρκεί.
Ταυτόχρονα, όσο περισσότερο χτίζεις ένα πλάνο με δομή, επιμέλεια και γνώση, τόσο
ενδυναμώνεις την αυτοπεποίθησή σου και μειώνεις την ανασφάλεια.
Η ψυχολογία είναι η βάση. Η στρατηγική είναι το εργαλείο.
Τι θα έλεγες σε κάποιον που νιώθει “κολλημένος” ενώ έχει ικανότητες;
Συχνά το “κόλλημα” δεν είναι έλλειψη ικανοτήτων. Είναι φόβος έκθεσης ή απόρριψης.
Θα τον καλούσα πρώτα να δει τι είναι αυτό που τον κάνει να αισθάνεται κολλημένος και στη
συνέχεια με ποιον τρόπο θα μπορούσε αυτό να το μετακινήσει.
Η ερώτηση δεν είναι “μπορώ;” Η ερώτηση είναι “τολμώ;” Και αν όχι, γιατί;
Όταν αρχίσεις να ξεμπλοκάρεις τη στασιμότητα, οι ικανότητες βρίσκουν φυσικά τον δρόμο
τους.
Αν έπρεπε να συνοψίσεις τη φιλοσοφία σου σε μία πρόταση;
Η ζωή αλλάζει όταν σταματάς να προσπαθείς να αποδείξεις και αρχίζεις να επιλέγεις να
ΕΙΣΑΙ, να νιώθεις, να ακούς τον εαυτό σου και να ζεις σε ευθυγράμμιση με αυτό που
πραγματικά είσαι.
