Η Αλεξάνδρα είναι Life & Career Coach και CEO & ιδρύτρια του Your Best Self | Life & Career Coaching. Διαθέτει πολυετή εμπειρία σε πολυεθνικό περιβάλλον, καθώς και προσωπική εμπειρία επαγγελματικής μετάβασης, η οποία διαμόρφωσε τη σημερινή της επαγγελματική πορεία.
Μέσα από τη δουλειά της υποστηρίζει ανθρώπους που βρίσκονται σε φάση αλλαγής ή αμφισβήτησης της καριέρας τους να αποκτήσουν σαφήνεια, αυτοπεποίθηση και στρατηγική κατεύθυνση, ώστε να μπορούν να κάνουν συνειδητές επιλογές με θάρρος και να επικοινωνούν πιο αποτελεσματικά τις ανάγκες και τους στόχους τους. Πιστεύει βαθιά ότι η ουσιαστική επαγγελματική εξέλιξη ξεκινά από την αυτογνωσία και τη συνειδητή επιλογή.
Είναι πτυχιούχος BA Drama, Theatre & Performance with Media Studies από το Roehampton University και MA Business Management από το University of Westminster στο Λονδίνο. Στον ελεύθερο χρόνο της απολαμβάνει τη γυμναστική, τα ταξίδια και τον ποιοτικό χρόνο με την οικογένεια και τους φίλους της.
Με αυτή τη διαδρομή ως αφετηρία, η συζήτησή μας με την Αλεξάνδρα ξεκινά από τα πιο ουσιαστικά ερωτήματα γύρω από την επιτυχία, την αλλαγή και το τι πραγματικά σημαίνει να χτίζεις μια καριέρα με νόημα.
- Αλεξάνδρα, άφησες μια σταθερή καριέρα σε πολυεθνική μετά από 11 χρόνια. Τι σε οδήγησε σε αυτή την απόφαση;
Αν είμαι απόλυτα ειλικρινής, ο βασικός λόγος που με οδήγησε σε αυτή την απόφαση ήταν η έλλειψη επαγγελματικής εξέλιξης. Σε πιο βαθύ επίπεδο, όμως, συνειδητοποίησα ότι δεν ένιωθα πλέον γεμάτη και ουσιαστικά ικανοποιημένη. Αναζητούσα περισσότερες ευθύνες, μεγαλύτερο αντίκτυπο και εξέλιξη, όμως αυτά δυστυχώς δεν ερχόντουσαν.
Με τον καιρό, αυτή η αίσθηση της ανεκπλήρωτης επιθυμίας μεγάλωνε, μέχρι που έγινε ξεκάθαρο μέσα μου ότι η ζωή είναι πολύ μικρή για να τη ζούμε σε ένα περιβάλλον που δεν μας εκφράζει και δεν μας υποστηρίζει πλέον. Έτσι πήρα την δύσκολη αλλά απόλυτα συνειδητή απόφαση, να αφήσω το ασφαλές και να κάνω χώρο για το επόμενο βήμα της ζωής και της καριέρας μου.
- Υπήρξε κάποια στιγμή που λειτούργησε ως turning point για σένα;
Πιστεύω ότι πίσω από κάθε μεγάλη απόφαση υπάρχει πάντα μια καθοριστική στιγμή που λειτουργεί ως turning point. Για μένα, αυτή η στιγμή ήρθε κατά τη διάρκεια της ετήσιας αξιολόγησης μου, όπου είχα προετοιμαστεί να κάνω μια ανοιχτή και ουσιαστική συζήτηση για την επαγγελματική μου εξέλιξη στην εταιρεία. Εκείνη την περίοδο, δεν είχα ακόμη καλλιεργήσει πλήρως την αυτοπεποίθηση και τη διεκδικητικότητα που έχω σήμερα – κάτι που πλέον αποτελεί βασικό κομμάτι της δουλειάς μου με τους πελάτες μου. Παρόλα αυτά, βρήκα το θάρρος να ζητήσω αυτό που πραγματικά ήθελα και πίστευα ότι άξιζα: μια προαγωγή. Η απάντηση που έλαβα ήταν αόριστη, “θα το επανεξετάσουμε στο μέλλον”, και εκείνη τη στιγμή δεν απογοητεύτηκα μόνο από την έλλειψη ουσιαστικού πλάνου, αλλα συνειδητοποίησα ότι η πορεία μου εκεί είχε ολοκληρωθεί. Ήταν το ξεκάθαρο σημάδι που χρειαζόμουν για να κάνω το βήμα που ωρίμαζε μέσα μου για χρόνια – να αφήσω πίσω μου το γνώριμο και το ασφαλές, και να προχωρήσω συνειδητά σε μια νέα αρχή.
- Πόσο σε επηρέασε ο διχασμός ανάμεσα στο “τι πρέπει” και στο “τι θέλω πραγματικά”;
Με επηρέασε σε αρκετά μεγάλο βαθμό. Μεγάλωσα σε ένα σταθερό οικογενειακό περιβάλλον όπου ο πατέρας μου, επιτυχημένος επιχειρηματίας, δούλευε πολλές ώρες. Πάντα τόνιζε σε μένα και τον αδερφό μου, τη σημασία του να έχουμε μια δουλειά με προοπτικές και οικονομική ασφάλεια, και είναι πολύ λογικό για έναν γονιό να σκέφτεται με αυτόν τον τρόπο. Δεν διαφώνησα ποτέ με αυτή τη λογική, όμως μέσα μου ήξερα πως ήθελα να χαράξω τη δική μου επαγγελματική πορεία, και όχι απαραίτητα να ακολουθήσω τα βήματα του. Από μικρή έβλεπα πόσο δούλευε, πόσο συχνά θυσίαζε τον προσωπικό του χρόνο και συνειδητοποίησα ότι δεν ήθελα απλώς “επιτυχία” με οποιοδήποτε κόστος, ήθελα μια ζωή που να με εκφράζει συνολικά. Όμως για χρόνια συμβιβάστηκα με το “πρέπει”, υπέκυψα στην ασφάλεια και στη βεβαιότητα που προσέφερε η δική του φιλοσοφία, πιστεύοντας πως εκείνος γνωρίζει καλύτερα, μέχρι που κατάλαβα ότι αυτός ο συμβιβασμός ήταν και η πηγή της ανεκπλήρωτης αίσθησης που ένιωθα. Η μεγαλύτερη αλλαγή ήρθε με τον καιρό, την ωριμότητα και την εσωτερική δύναμη, όταν αποφάσισα να εμπιστευτώ τη δική μου φωνή, και να επιλέξω συνειδητά το “θέλω”.
- Πιστεύεις ότι η ελληνική νοοτροπία μάς κρατάει πίσω στις επαγγελματικές επιλογές;
Αναμφίβολα. Στην Ελλάδα υπάρχει ακόμη έντονα η νοοτροπία του να ακολουθούμε “το ασφαλές” ή τουλάχιστον τα βήματα που μας υποδεικνύονται από το οικογενειακό μας περιβάλλον. Αυτό συχνά δυσκολεύει τους ανθρώπους να ακούσουν τον εαυτό τους και να χαράξουν τη δική τους πορεία, βάζοντας σε προτεραιότητα τις δικές του ανάγκες και επιθυμίες. Ακόμα και όταν προσπαθούν να το κάνουν, πολλές φορές συνοδεύεται από φόβο, εντάσεις ή εσωτερικές συγκρούσεις, κάτι που πολλοί προτιμούν να αποφύγουν, και είναι πολύ λογικό. Το βλέπω πολύ έντονα και στη δουλειά μου: πολλοί άνθρωποι χρειάζονται χρόνο για να ξεκαθαρίσουν τι πραγματικά θέλουν, και ακόμη περισσότερο θάρρος για να το διεκδικήσουν.
Στη δική μου περίπτωση, ακολούθησα αρχικά τα βήματα του πατέρα μου γιατί πίστευα πως «εκείνος ξέρει καλύτερα». Όμως όσο περνούσε ο καιρός, ένιωθα όλο και πιο έντονα ότι κάτι έλειπε, δεν ένιωθα πλέον ότι το περιβάλλον εκείνο ανταποκρινόταν στις ανάγκες και στις αξίες μου, ούτε στις δεξιότητες και τα δυνατά μου σημεία. Η αλήθεια είναι για χρόνια σκεφτόμουν την αποχώρηση, όμως ο μεγαλύτερος φόβος δεν ήταν η αλλαγή, αλλά αν η απόφαση μου θα απογοήτευε τον πατέρα μου. Τελικά, όμως, συνειδητοποίησα ότι η ζωή είναι πολύτιμη για να τη ζούμε σύμφωνα με τις προσδοκίες των άλλων, και πως ο μόνος τρόπος να είμαι πραγματικά ευτυχισμένη ήταν να ακολουθήσω το δικό μου μονοπάτι, ακόμη κι αν δεν ήξερα ποιο θα ήταν το επόμενο βήμα.
- Τι ήταν αυτό που έκανε το coaching να μοιάζει σαν το “σωστό επόμενο βήμα” για σένα;
Η ενασχόλησή μου με αυτό ξεκίνησε αρκετά νωρίτερα, αφού τελείωσα τις σπουδές μου στο Λονδίνο, μέσα από ένα πρόγραμμα των πανεπιστημίων μου που λέγεται Graduate Mentoring Scheme. “Ταιριάζουν” αποφοίτους με τελειόφοιτους φοιτητές που προετοιμάζονται να μπουν για πρώτη φορά στον επαγγελματικό χώρο. Ήμουν ενεργό μέλος του προγράμματος για αρκετά χρόνια, και μέσα από αυτή την εμπειρία άρχισε να γεννιέται η αγάπη μου για το coaching και το mentoring, έστω κι αν τότε λειτουργούσα σε απολύτως εθελοντικό πλαίσιο.
Την περίοδο της αποχώρησής μου από την εταιρεία, συνέχιζα να καθοδηγώ φοιτητές μέσα από το ίδιο πρόγραμμα, και άρχισα να ανακαλύπτω πόσο βαθιά με γεμίζει το να υποστηρίζω ανθρώπους στην εξέλιξη τους. Θυμάμαι πολύ χαρακτηριστικά μια συνεδρία, μετά την οποία ένιωσα μια εσωτερική πληρότητα και μια σιγουριά πως αυτό ήταν το κάτι που έπρεπε να ακολουθήσω πιο σοβαρά.
Ξεκίνησα τότε να ερευνώ τις επαγγελματικές πιστοποιήσεις, να εκπαιδεύομαι και να χτίζω τη δική μου κατεύθυνση. Όσο περισσότερο εμβάθυνα, τόσο περισσότερο ένιωθα ότι το coaching συνδύαζε όλα όσα είναι σημαντικά για μένα: τις αξίες μου, τις δεξιότητες που αγαπώ να αναπτύσσω και την ανάγκη μου να προσφέρω ουσιαστική αξία στους άλλους.
- Ποιο είναι το πιο συχνό εμπόδιο που βλέπεις στους ανθρώπους που δουλεύεις μαζί;
Το πιο συχνό εμπόδιο που παρατηρώ είναι ο φόβος – της αποτυχίας, της απόρριψης, του αγνώστου. Πολλές φορές οι άνθρωποι γνωρίζουν τι πραγματικά θέλουν, αλλά λένε πως «δεν ξέρουν από πού να ξεκινήσουν». Στην πραγματικότητα, αυτό που τους κρατάει πίσω είναι ο φόβος, ο οποίος συχνά τους εμποδίζει να κάνουν ακόμη και το πρώτο βήμα.
Ένα δεύτερο συχνό εμπόδιο είναι η έλλειψη αυτοπεποίθησης. Συναντώ πολύ συχνά ανθρώπους με τεράστιο δυναμικό, που αμφισβητούν τον εαυτό τους και υποτιμούν τις δυνατότητες τους. Αυτό είναι ακριβώς το σημείο όπου η καθοδήγηση, ενθάρρυνση και στήριξη μπορεί να κάνει τη διαφορά – να τους βοηθήσει να δουν πιο καθαρά, να πιστέψουν περισσότερο στον εαυτό τους, και να κινηθούν με μεγαλύτερη σιγουριά.
- Τι σημαίνει για σένα «να γίνει κάποιος η καλύτερη εκδοχή του εαυτού του»;
Για μένα, το να γίνει κάποιος η καλύτερη εκδοχή του εαυτού του σημαίνει να “επιστρέψει” σε αυτό που πραγματικά είναι, με επίγνωση, πρόθεση και αυθεντικότητα. Δεν χρειάζεται να γίνεις κάτι “περισσότερο”, αλλά να αποβάλεις σταδιακά ό,τι δεν σε εκφράζει πια, ώστε να ζήσεις πιο κοντά στη δική σου αλήθεια.
Σημαίνει να επιλέγεις συνειδητά, κάθε μέρα, να εξελίσσεσαι. Να στοχεύεις σε μικρές αλλά σταθερές βελτιώσεις, στο πως σκέφτεσαι, πως συμπεριφέρεσαι και πως σχετίζεσαι με τους άλλους. Είναι η δέσμευση στην αυτογνωσία και στη συνεχή μάθηση, αλλά και η ακεραιότητα να πράττεις σύμφωνα με τις αξίες σου, ακόμη κι όταν κανείς δεν σε βλέπει.
Για μένα, η «καλύτερη εκδοχή» δεν είναι η τέλεια εκδοχή, είναι η αυθεντική εκδοχή. Αυτή που γνωρίζει τι θέλει, αποδεσμεύεται από ότι την κρατάει πίσω ή δεν την εξυπηρετεί πλέον, και έχει το θάρρος να προχωρά μπροστά με συνέπεια και πίστη.
Στο τέλος της ημέρας, σημαίνει να μπορείς να κοιτάς τον εαυτό σου με ειλικρίνεια και να ξέρεις ότι έδωσες τον καλύτερο σου εαυτό, ως άνθρωπος, ως επαγγελματίας, και ως παρουσία.
- Γιατί θεωρείς ότι η αυτοπεποίθηση και η επικοινωνία είναι τόσο καθοριστικές;
Η αυτοπεποίθηση και η επικοινωνία είναι, κατά τη γνώμη μου, δύο από τις πιο θεμελιώδεις δεξιότητες για την προσωπική και επαγγελματική μας ανάπτυξη.
Όταν δεν πιστεύουμε στον εαυτό μας, δεν έχουμε το θάρρος να ζούμε τη ζωή μας ολοκληρωτικά. Δηλαδή, διστάζουμε να επιδιώξουμε τους στόχους μας, μένουμε σε δουλειές, σχέσεις ή καταστάσεις που δεν μας εκφράζουν, και συχνά αποφεύγουμε να θέσουμε όρια, διότι φοβόμαστε να διεκδικήσουμε κάτι καλύτερο.
Η επικοινωνία είναι εξίσου κρίσιμη. Ζούμε σε μια εποχή όπου πολλοί άνθρωποι δυσκολεύονται να πουν ξεκάθαρα τι σκέφτονται και τι χρειάζονται. Όταν όμως δεν υπάρχει ουσιαστική επικοινωνία, γεννιούνται παρεξηγήσεις, υποθέσεις, και αποστάσεις μεταξύ των ανθρώπων. Μαθαίνοντας να επικοινωνούμε με σαφήνεια, ειλικρίνεια και ενσυναίσθηση, μπορούμε να χτίσουμε ουσιαστικές και υγιείς σχέσεις, τόσο στην προσωπική μας ζωή όσο και στον επαγγελματικό μας χώρο.
- Τι θα έλεγες σε κάποιον που θέλει να αλλάξει πορεία αλλά φοβάται;
Θα του έλεγα “feel the fear and do it anyway!” Ο φόβος πάντα θα υπάρχει, αλλά δεν πρέπει να τον αφήνουμε να μας ακινητοποιεί. Συχνά ρωτώ τους πελάτες μου, «Ποιο είναι το χειρότερο που μπορεί να συμβεί;» και τις περισσότερες φορές συνειδητοποιούν ότι αυτό το “χειρότερο” δεν είναι τελικά τόσο τρομακτικό.
Δεν χρειάζεται να παίρνει κανείς βιαστικές αποφάσεις, αρκεί να ξεκινήσει κάπου. Ένα πρώτο βήμα μπορεί να είναι η συνεργασία με μια Career Coach που έχει βιώσει μια παρόμοια μετάβαση και μπορεί να προσφέρει στήριξη και καθοδήγηση σε όλη τη διαδρομή. Το σημαντικό είναι να κάνεις την αρχή.
- Αν έπρεπε να δώσεις ένα μόνο μήνυμα σε κάποιον που σε διαβάζει, ποιο θα ήταν;
Θα του έλεγα να επενδύσει στον εαυτό του. Στην προσωπική του ανάπτυξη, στη γνώση, στη δύναμη και στην εξέλιξή του. Να μη φοβηθεί να κυνηγήσει τους στόχους του και να διεκδικήσει τη ζωή που πραγματικά θέλει, και του αξίζει.
Δεν είμαστε εδώ για να ζήσουμε μια ζωή μετριότητας, είμαστε εδώ για να αξιοποιήσουμε το δυναμικό μας, να εξελιχθούμε και να γίνουμε η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας!
