Η λέξη «σύνδεση» χρησιμοποιείται συχνά στις σχέσεις, όμως στην πράξη όλο και περισσότερα ζευγάρια νιώθουν ότι κάτι ανάμεσά τους έχει αρχίσει να απομακρύνεται. Η επικοινωνία γίνεται πιο τυπική, η καθημερινότητα πιο απαιτητική και το πάθος σταδιακά υποχωρεί κάτω από τη ρουτίνα και τις υποχρεώσεις.
Πιο σπάνια εστιάζουμε στο τι συμβαίνει πραγματικά μέσα στη δυναμική ενός ζευγαριού: πώς δημιουργούνται τα μοτίβα απομάκρυνσης, πώς εκφράζεται η αγάπη και γιατί συχνά δεν γίνεται αντιληπτή με τον τρόπο που χρειάζεται ο άλλος.
Η Αποστολία, ως Love & Connection Coach, προσεγγίζει τις σχέσεις όχι ως κάτι στατικό, αλλά ως μια ζωντανή διαδικασία που εξελίσσεται συνεχώς. Μιλά για την επικοινωνία με όρους επίγνωσης και ευθύνης, για την οικειότητα ως καθημερινή πράξη και για τη σύνδεση που δεν χάνεται, αλλά χρειάζεται συνειδητή επαναπροσέγγιση.
- Αποστολία, τι ήταν αυτό που σε οδήγησε να ασχοληθείς με τις σχέσεις και τη σύνδεση μεταξύ των ανθρώπων;
- Βλέπεις συχνά γυναίκες που αγαπούν τον σύντροφό τους αλλά νιώθουν απομακρυσμένες. Πότε ξεκινάει συνήθως αυτή η απόσταση;
- Ποιο είναι το πιο συχνό λάθος που κάνουν τα ζευγάρια όταν αρχίζει να “χάνεται” η σύνδεση
Το πιο συχνό λάθος είναι ότι μιλάνε, αλλά δεν επικοινωνούν ουσιαστικά. Κάνουν τις ίδιες συζητήσεις ξανά και ξανά, με τον ίδιο τρόπο που ήδη απέτυχε, και μετά απογοητεύονται που “δεν αλλάζει τίποτα”. Δεν αλλάζει, γιατί δεν αλλάζει η προσέγγιση. Παράλληλα, αφήνουν τη σχέση να περάσει σε δεύτερη μοίρα. Υποχρεώσεις, παιδιά, κούραση, όλα μπαίνουν μπροστά, και η σύνδεση γίνεται κάτι που “θα φτιάξουμε όταν βρούμε χρόνο”. Αυτός ο χρόνος όμως δεν έρχεται ποτέ, και η απόσταση γίνεται σιγά σιγά φυσιολογική.
- Πολλές γυναίκες δίνουν πολλά μέσα στη σχέση. Γιατί όμως νιώθουν ότι δεν το λαμβάνουν πίσω;
- Πώς μπορεί μια γυναίκα να καταλάβει ότι δεν φταίει “ο άλλος” αλλά ότι έχει δημιουργηθεί ένα μοτίβο μεταξύ τους;
Πολύ ωραία ερώτηση. Και η αλήθεια είναι ότι δεν είναι εύκολο, αν το ζευγάρι δεν επικοινωνεί πραγματικά για αυτά που δεν του αρέσουν. Αν μιλάει ο εγωισμός και η εθελοτυφλία, δεν θα δούμε ποτέ καθαρά ότι δεν φταίει μόνο ο ένας. Θα το πω όμως πολύ απλά. Σε μια ομάδα ποτέ δεν φταίει μόνο ένας παίκτης. Είτε στη νίκη είτε στην ήττα, το αποτέλεσμα ανήκει σε όλους μαζί. Έτσι είναι και η σχέση. Και τα δύο μέλη ευθύνονται για το αν κάτι πάει καλά ή όχι. Ποτέ μόνο ο ένας. Ο τρόπος που θα το καταλάβει κανείς είναι αν έχει ανοιχτή καρδιά και κατανοήσει ότι είναι παίκτης μιας ομάδας. Πρέπει να δούμε πού φταίμε κι εμείς και ποιο μοτίβο δημιουργούμε μαζί με τον σύντροφό μας.
- Τι σημαίνει για σένα “πραγματική σύνδεση” μέσα σε μια σχέση;
Σημαίνει να μιλάμε αυθόρμητα, ακόμα και αν αυτό σημαίνει να είμαστε ευάλωτοι απέναντι στον άνθρωπό μας. Ακόμα και αν πούμε πράγματα που μπορεί να πονέσουν. Δεν λέω ότι χρειάζεται να πληγώνουμε τον σύντροφό μας κάθε μέρα, αλλά φαντάσου να είσαι σε μια σχέση και να πρέπει να σκέφτεσαι συνέχεια τι θα πεις, πώς θα το πεις, γιατί θα το πεις. Όλο αυτό κουράζει και σίγουρα δεν είναι μια αληθινή σχέση. Πραγματική σύνδεση είναι να μιλάμε ανοιχτά, να γελάμε δυνατά και να νιώθουμε άνετα με ό,τι και να πούμε απέναντι στον σύντροφό μας.
- Ποιος είναι ο ρόλος της επικοινωνίας και τι κάνουμε λάθος σε αυτή;
Για μένα η επικοινωνία είναι το παν. Έχει τεράστια σημασία ο τρόπος που θα επικοινωνήσουμε. Έρχονται πολλές γυναίκες σε συνεδρίες και μου λένε “μα του μιλάω, μα του επικοινωνώ αυτά που θέλω”. Όχι. Δεν του επικοινωνείς αυτά που θέλεις. Τον διατάζεις να κάνει κάτι. Του μιλάς απότομα και με αυταρχικό ύφος. Και αν μου πεις ότι αυτό συμβαίνει γιατί δέκα χρόνια δεν σε ακούει, τότε η αμέσως επόμενη ερώτησή μου είναι: γιατί συνεχίζεις να είσαι σε αυτή τη σχέση; Υπάρχουν άπειροι τρόποι επικοινωνίας. Εμένα για παράδειγμα με τον σύντροφό μου, που είμαστε πολλά χρόνια μαζί και ετοιμαζόμαστε να παντρευτούμε, αυτό που με βοηθάει είναι τα γράμματα. Γράμματα αγάπης, αλλά και γράμματα όπου λέω αβίαστα τι νιώθω, πού με ενοχλεί, πού θέλω να ζητήσω συγγνώμη. Εκείνον από την άλλη τον λειτουργεί καλύτερα το face to face, να έρθει και να μου μιλήσει ανοιχτά. Οι τρόποι επικοινωνίας δεν πετυχαίνουν πάντα 100%, γιατί πρέπει να είμαστε και οι δύο έτοιμοι και δεκτικοί να ακούσουμε. Όσο κι αν θέλω να πω ότι το άσπρο είναι άσπρο, αν ο άλλος το ακούει για μαύρο, δεν θα αλλάξει τίποτα, εκτός αν είναι κι εκείνος έτοιμος να μαλακώσει τις γωνίες του.
- Μπορεί να επανέλθει το πάθος και η οικειότητα όταν έχουν χαθεί; Και αν ναι, πώς;
Ναι, το πάθος και η οικειότητα μπορούν να επανέλθουν και αυτός είναι ακριβώς ο τομέας μου. Δουλεύω με γυναίκες που βρίσκονται σε μακροχρόνιες σχέσεις και νιώθουν ότι έχουν χάσει αυτή τη σύνδεση. Θέλω να πω ότι δεν είσαι καταδικασμένος, όταν είσαι χρόνια μαζί κάποιον, να περάσεις από το πάθος και τον έρωτα στο να είστε απλά συγκάτοικοι. Αυτό που δουλεύω με τις γυναίκες είναι μικρές ασκήσεις μέσα στην καθημερινότητα. Για παράδειγμα, 20 με 30 λεπτά χωρίς καμία οθόνη, ούτε τηλεόραση, ούτε κινητό, και να κάνετε κάτι μαζί. Μόνο αυτό. Η οικειότητα και το πάθος θέλουν χρόνο για να επιστρέψουν και δεν πρέπει να τα παρατάμε στην πρώτη αποτυχημένη προσπάθεια. Μπορεί εμείς να έχουμε αντιληφθεί έγκαιρα ότι κάτι έχει χαθεί, αλλά ο σύντροφός μας όχι. Οπότε χρειάζεται να κάνουμε μερικά βήματα παραπάνω για να του δώσουμε και εκείνον την αντίληψη ότι χρειάζεται να δεθούμε πιο πολύ. Προτείνω επίσης την τρυφερότητα, το χάδι, τον όμορφο λόγο και τα μικρά ερωτικά μηνύματα, αυτό που εγώ λέω chat love. Μια φαντασίωση που μπορούμε να την κάνουμε πράξη, ακόμα και αν τα παιδιά κοιμούνται δίπλα. Ένα ψιθύρισμα στο αυτί, ένα παιχνίδι μεταξύ μας, χωρίς απαραίτητα να φτάσουμε στην ολοκλήρωση. Ήμασταν απασχολημένοι στους πέντε μήνες της σχέσης και είμαστε απασχολημένοι και στα δέκα χρόνια. Η διαφορά είναι τι κάνουμε για να το αντισταθμίσουμε.
- Τι θα έλεγες σε μια γυναίκα που νιώθει μόνη μέσα στη σχέση της αλλά φοβάται να το εκφράσει;
Ωχ, εδώ περιπλέκονται τα πράγματα. Αρχικά θα την ρωτούσα γιατί φοβάται. Τι είναι αυτό που της δημιούργησε φόβο να μιλήσει στον άνθρωπο που θα έπρεπε να νιώθει μαζί του τη μεγαλύτερη οικειότητα και άνεση από όλους. Αν ο άνθρωπος που έχουμε επιλέξει να περάσουμε τη ζωή μας μαζί του δεν μας κάνει να νιώθουμε οικεία και φοβόμαστε να του μιλήσουμε, αυτό από μόνο του είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα. Οπότε θα ξεκινούσα από εκεί. Τι είναι αυτό που σε έκανε να φοβηθείς. Και το δεύτερο βήμα είναι να δούμε τη βαθιά αιτία που δημιουργήθηκε αυτή η μοναξιά. Και αυτό δεν λύνεται σε μια συζήτηση ενός καφέ. Θέλει χρόνο και βάθος να σκάψουμε μέσα στην ψυχή της για να δούμε τι είναι αυτό που πραγματικά την έκανε να νιώθει μόνη μέσα στη σχέση της.
- Αν μπορούσες να δώσεις ένα μόνο insight σε κάθε ζευγάρι που μας διαβάζει, ποιο θα ήταν;
Ποτέ δεν είναι αργά για να επαναφέρεις τη σχέση στον έρωτα και το πάθος. Και εδώ θέλω να τονίσω κάτι σημαντικό. Όχι στην αρχική της μορφή. Γιατί λανθασμένα έχουμε την αντίληψη ότι πρέπει να χτίσουμε τη σχέση όπως ήταν στην αρχή, πριν πέντε ή δέκα χρόνια. Αλλά το κλειδί είναι ότι ούτε εμείς είμαστε ίδιοι από τότε. Έχουν περάσει χρόνια, έχουμε αλλάξει και δεν μπορείς να κάνεις πίσω, μόνο μπροστά. Οπότε αυτό που θα έλεγα είναι: φτιάξε τη σχέση σου στο τώρα. Μην κοιτάς πίσω. Μην κοιτάς πώς ήσουν στο παρελθόν. Έχεις αλλάξει κι εσύ ο ίδιος ή η ίδια. Έχουμε μεγαλύτερη σοφία, μεγαλύτερες εμπειρίες, μεγαλύτερες ανάγκες, επιθυμίες και πάθη. Πάμε λοιπόν να χτίσουμε τη σχέση μας με αυτά που έχουμε τώρα, όχι με το παρελθόν.
