Όσο περισσότερες υπηρεσίες περνούν στο διαδίκτυο, τόσο πιο σημαντικό γίνεται ένα βασικό ερώτημα: πώς αποδεικνύει κάποιος με ασφάλεια ότι είναι πραγματικά αυτός που δηλώνει ότι είναι;
Μέχρι σήμερα, η απάντηση βασιζόταν κυρίως σε usernames, passwords, έγγραφα που ανεβαίνουν σε μια πλατφόρμα και πρόσθετους κωδικούς επιβεβαίωσης. Όμως όσο αυξάνονται οι ψηφιακές συναλλαγές, αυτή η διαδικασία γίνεται πιο περίπλοκη τόσο για τις επιχειρήσεις όσο και για τους χρήστες.
Η ψηφιακή ταυτότητα προσπαθεί να δημιουργήσει έναν πιο οργανωμένο τρόπο επιβεβαίωσης της ταυτότητας ενός ανθρώπου στο online περιβάλλον. Αντί ο χρήστης να αποδεικνύει από την αρχή ποιος είναι σε κάθε νέα υπηρεσία, μπορεί να χρησιμοποιεί επαληθευμένα ψηφιακά στοιχεία που αναγνωρίζονται με ασφαλή τρόπο.
Η ιδέα δεν αφορά μόνο την πρόσβαση σε δημόσιες υπηρεσίες. Μπορεί να επηρεάσει τράπεζες, ασφαλιστικές εταιρείες, τηλεπικοινωνίες, e-commerce, ταξιδιωτικές υπηρεσίες και πολλές ακόμη επιχειρήσεις όπου η επιβεβαίωση ταυτότητας αποτελεί σημαντικό μέρος της διαδικασίας.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το άνοιγμα ενός νέου λογαριασμού. Σήμερα, ο χρήστης μπορεί να χρειαστεί να συμπληρώσει πολλές φόρμες, να ανεβάσει φωτογραφίες εγγράφων και να περιμένει την ολοκλήρωση ελέγχων. Αν μέρος αυτών των πληροφοριών μπορεί να επιβεβαιωθεί μέσα από μια αξιόπιστη ψηφιακή ταυτότητα, η διαδικασία μπορεί να γίνει πολύ πιο άμεση.
Για τον πελάτη, αυτό σημαίνει λιγότερα βήματα. Για την επιχείρηση, μπορεί να σημαίνει λιγότερη χειροκίνητη επεξεργασία και πιο οργανωμένο έλεγχο στοιχείων. Η ψηφιακή ταυτότητα δεν λειτουργεί επομένως μόνο ως τεχνολογία ασφάλειας. Μπορεί να γίνει και εργαλείο καλύτερης εμπειρίας χρήστη.
Το σημαντικό είναι ότι ο χρήστης δεν χρειάζεται πάντα να αποκαλύπτει περισσότερες πληροφορίες από όσες είναι πραγματικά απαραίτητες. Σε μια υπηρεσία που χρειάζεται απλώς να επιβεβαιώσει ότι κάποιος είναι ενήλικος, για παράδειγμα, δεν υπάρχει απαραίτητα λόγος να κοινοποιούνται όλα τα στοιχεία ενός εγγράφου ταυτότητας.
Αυτή η λογική μπορεί να αλλάξει σημαντικά και τον τρόπο που αντιμετωπίζεται η ιδιωτικότητα. Η ψηφιακή ταυτότητα μπορεί να επιτρέπει την επιβεβαίωση ενός συγκεκριμένου χαρακτηριστικού χωρίς να χρειάζεται να μεταφέρονται κάθε φορά ολόκληρα σύνολα προσωπικών δεδομένων.
Παράλληλα, μπορεί να περιορίσει ορισμένες μορφές απάτης. Όταν τα στοιχεία ταυτότητας ελέγχονται μέσα από πιο οργανωμένα και αξιόπιστα συστήματα, γίνεται δυσκολότερο να χρησιμοποιηθούν πλαστά έγγραφα ή κλεμμένες πληροφορίες για τη δημιουργία ψεύτικων λογαριασμών.
Φυσικά, όσο πιο σημαντική γίνεται η ψηφιακή ταυτότητα, τόσο μεγαλύτερη γίνεται και η ανάγκη προστασίας της. Αν μια τέτοια υποδομή σχεδιαστεί χωρίς σωστή ασφάλεια, το πρόβλημα μπορεί να είναι πολύ σοβαρότερο από την απώλεια ενός απλού password.
Για αυτό, οι επιχειρήσεις πρέπει να εξετάζουν προσεκτικά ποια στοιχεία αποθηκεύουν, ποιος έχει πρόσβαση σε αυτά και για πόσο χρονικό διάστημα παραμένουν διαθέσιμα. Η λογική «ας κρατήσουμε τα πάντα επειδή μπορεί κάποτε να χρειαστούν» δεν αποτελεί καλή στρατηγική όταν πρόκειται για προσωπικές πληροφορίες.
Εξίσου σημαντική είναι η εμπειρία ανάκτησης πρόσβασης. Αν ένας χρήστης αλλάξει κινητό, χάσει μια συσκευή ή αντιμετωπίσει τεχνικό πρόβλημα, πρέπει να υπάρχει ασφαλής τρόπος να αποδείξει ξανά την ταυτότητά του. Η ευκολία δεν πρέπει να δημιουργεί νέα κενά ασφαλείας.
Για τις επιχειρήσεις, η ψηφιακή ταυτότητα μπορεί να μειώσει και την επανάληψη. Ένας υπάρχων πελάτης δεν χρειάζεται να περνά συνεχώς από τις ίδιες διαδικασίες επιβεβαίωσης κάθε φορά που χρησιμοποιεί μια νέα υπηρεσία του ίδιου οργανισμού. Αν υπάρχει σωστή υποδομή, η ταυτότητα μπορεί να επιβεβαιώνεται πιο γρήγορα.
Αυτό έχει ιδιαίτερη αξία σε περιβάλλοντα όπου η εγκατάλειψη μιας διαδικασίας είναι συχνό πρόβλημα. Όσο περισσότερα έγγραφα, βήματα και έλεγχοι απαιτούνται, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα ο χρήστης να σταματήσει πριν ολοκληρώσει την εγγραφή ή την αγορά.
Η ψηφιακή ταυτότητα μπορεί επομένως να επηρεάσει ακόμη και τα conversion rates μιας υπηρεσίας. Αν η ταυτοποίηση γίνει πιο γρήγορη χωρίς να μειώνεται η ασφάλεια, ένα εμπόδιο στη διαδρομή του πελάτη αφαιρείται.
Ωστόσο, η τεχνολογία πρέπει να παραμένει κατανοητή. Ο χρήστης χρειάζεται να γνωρίζει τι ακριβώς επιβεβαιώνει, σε ποιον δίνει πρόσβαση και ποια στοιχεία μοιράζεται. Αν η διαδικασία λειτουργεί σαν ένα «μαύρο κουτί», μπορεί να δημιουργήσει δυσπιστία αντί για ασφάλεια.
Η μεγαλύτερη πρόκληση λοιπόν δεν είναι μόνο τεχνική. Είναι και θέμα εμπιστοσύνης. Μια ψηφιακή ταυτότητα πρέπει να κάνει τον άνθρωπο να αισθάνεται ότι έχει μεγαλύτερο έλεγχο στα προσωπικά του δεδομένα και όχι ότι χάνει τον έλεγχο επειδή όλα έχουν μεταφερθεί σε ένα νέο σύστημα.
Καθώς περισσότερες υπηρεσίες γίνονται ψηφιακές, η επιβεβαίωση ταυτότητας θα αποτελεί όλο και πιο βασικό κομμάτι της εμπειρίας. Η επιτυχία δεν θα κριθεί μόνο από το πόσο ισχυρή είναι η τεχνολογία, αλλά και από το πόσο απλά ενσωματώνεται στην καθημερινότητα.
Η ιδανική ψηφιακή ταυτότητα είναι ίσως αυτή που ο χρήστης δεν χρειάζεται να σκέφτεται συνεχώς. Λειτουργεί γρήγορα, προστατεύει τις πληροφορίες του και του επιτρέπει να ολοκληρώνει μια διαδικασία χωρίς περιττή ταλαιπωρία.
Σε έναν κόσμο όπου όλο και περισσότερες συναλλαγές πραγματοποιούνται χωρίς φυσική παρουσία, η δυνατότητα να αποδεικνύουμε με ασφάλεια ποιοι είμαστε γίνεται βασική ψηφιακή υποδομή. Και για τις επιχειρήσεις, μπορεί να γίνει το σημείο όπου η ασφάλεια και η καλύτερη εμπειρία πελάτη συναντιούνται.
