Όταν οι επιχειρήσεις μιλούν για το περιβαλλοντικό τους αποτύπωμα, συνήθως αναφέρονται σε εκπομπές που σχετίζονται άμεσα με τη λειτουργία τους. Ωστόσο, ένα πολύ μεγαλύτερο μέρος των εκπομπών δεν προέρχεται από τις ίδιες τις εγκαταστάσεις ή την άμεση κατανάλωση ενέργειας, αλλά από ολόκληρη την αλυσίδα αξίας. Αυτό το κομμάτι είναι γνωστό ως Scope 3 emissions.
Οι Scope 3 εκπομπές περιλαμβάνουν κάθε έμμεση εκπομπή που σχετίζεται με τη δραστηριότητα μιας επιχείρησης. Αυτό μπορεί να προέρχεται από προμηθευτές, μεταφορές, χρήση προϊόντων από τους καταναλωτές ή ακόμη και από τον τρόπο με τον οποίο γίνεται η απόρριψη ή η ανακύκλωση ενός προϊόντος στο τέλος του κύκλου ζωής του.
Η ιδιαιτερότητα αυτών των εκπομπών είναι ότι δεν ελέγχονται άμεσα από την ίδια την επιχείρηση. Αυτό τις καθιστά πιο δύσκολες στην καταγραφή και ακόμη πιο δύσκολες στη μείωση. Παρ’ όλα αυτά, σε πολλές περιπτώσεις αποτελούν το μεγαλύτερο ποσοστό του συνολικού περιβαλλοντικού αποτυπώματος ενός οργανισμού.
Αυτή η πραγματικότητα έχει αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο οι επιχειρήσεις προσεγγίζουν τη βιωσιμότητα. Δεν αρκεί πλέον η βελτίωση των εσωτερικών διαδικασιών ή η μείωση της κατανάλωσης ενέργειας στα γραφεία και τις εγκαταστάσεις. Απαιτείται μια πιο ολιστική προσέγγιση που λαμβάνει υπόψη ολόκληρη την εφοδιαστική αλυσίδα.
Οι εταιρείες καλούνται πλέον να συνεργαστούν στενότερα με προμηθευτές και συνεργάτες, προκειμένου να κατανοήσουν και να περιορίσουν τις εκπομπές σε κάθε στάδιο παραγωγής και διανομής. Αυτό οδηγεί σε μια νέα μορφή εταιρικής ευθύνης που επεκτείνεται πέρα από τα στενά όρια του οργανισμού.
Παράλληλα, η καταγραφή των Scope 3 εκπομπών απαιτεί σημαντικά δεδομένα και ανάλυση. Οι επιχειρήσεις χρειάζεται να επενδύσουν σε συστήματα παρακολούθησης και σε διαδικασίες που επιτρέπουν μεγαλύτερη διαφάνεια σε όλη την αλυσίδα αξίας.
Καθώς οι κανονισμοί ESG γίνονται πιο αυστηροί και οι επενδυτές πιο απαιτητικοί, η ικανότητα μιας επιχείρησης να διαχειρίζεται τις Scope 3 εκπομπές της μετατρέπεται σε κρίσιμο παράγοντα αξιολόγησης. Δεν αποτελεί πλέον δευτερεύον ζήτημα, αλλά βασικό στοιχείο στρατηγικής βιωσιμότητας.
Στο μέλλον, οι επιχειρήσεις που θα καταφέρουν να έχουν πραγματική εικόνα και έλεγχο του συνολικού τους αποτυπώματος θα είναι καλύτερα προετοιμασμένες να ανταποκριθούν στις νέες απαιτήσεις της αγοράς και των ρυθμιστικών πλαισίων.
